-
http://occitanica.eu/files/original/c7bad32282b3b5a398f9180864d891d5.jpg
e1b1d54ca4e764b28d04bf8e881ee868
http://occitanica.eu/files/original/58feaf8ad5dd08aaecda7b579b0e362f.xml
671ee92dd378c6d4bd096b3dada947c4
http://occitanica.eu/files/original/733c820d84c85f35428a6aa7efed22a1.pdf
f4b440a1fb52b3ba5aac348a4062d017
PDF Text
Text
Sa Annada - N- 31.
Mars-Abrilh 1935.
La Rampelada
del
Colètge d'Occitania
(Suplement al Oai Saber n° 127>
Redac. e Adm.: 2, Plasa Montmorenci
OASTÈLNÒUDARI
( Aude )
Le Page de Gram
LE VERBE
V Formes (suite)
\
—
\*\
III. VERBES IRRÉGULIERS
3.
Verbes en e —
3E
\
(suitejV^
groupe — (suite).
onhe, unhe, oindre.
onhi
qu'onhi
onhiai
onhent
onhèri
onhiguèri
qu'onhiguèsi
onhirai
onhiriai
onh
onch, unt
paise, pèise, paître.
paisi
que paisi
pais
paisiai
paisent
paisut, pasj
[ eut
paisisiai
paiseguèri
que paiseguèsi
paisirai
paisiriai
pareise, parestre, paraître.
pareisi
que paregui
pareis
pareisiai
pàreisent
parescut
pareguent
paregut
�— 230 —
pariguèri
parirai
pareiserai
parestrai
que pariguèsi
paririai
pareiseriai
parestriai
percebre, percevoir.
percebi
que percebi
perceu
percebiai
percebent
percebut
percebèri
que percebèsi
percebrai
percebriai
planhe, plaindre.
planhi
que planhi
planh
planhisi
« planhigui
planhiai
planhent
planh
planhisiai
planhiguent planhut
planguent
plangut
planhèri
que planhèsi
planhiguèri
« planhiguèsi
planhirai
planhiriai
plaire, plaire.
plazi
plazi ai
plazèri
plaguèri
plairai
plazerai
que plazi
plai
plagui
plazent
plagut
plaguent
plazegut
que plazèsi
« plaguèsi
plairiai
plazeriai
ploure, pleuvoir : verbe impersonnel,
plòu
que plòugue
plovia
plòuguent
plòuguèt
que plòuguèse
plourà
plouria
plòugut
prendre, prene, prendre.
preni
que prengui
pren
preniai
prenent
prés
prenguent
prenguèri
que prenguèsi
prendrai
prendriai
�— 231 —
quèrre, chercher: verbe défectif. Infinitif seul.
rabastraire, faire du bruit : verbe défectif. Infinitif
[seul.
raire, rader une mesure : verbe défectif. Infinitif seul.
nre, rire,
rizi
riziai
riguèri
rirai
que rigui
rizent
riguent
que riguèsi
ririai
ris
rigut
rbire, roire, ronger : verbe défectif. Infinitif seul.
sèire, asseoir, cf: creire, veire.
tene, tenir,
teni
teniai
tenguèri
tendrai
traire, tirer,
trazi
traziai
traguèri
trairai
veire, ve^e, voir,
vezi
veziai
vejèri
veirai
viure, vivre,
vivi
viviai
visquèri
viurai
p. passé: sèit.
que tengui
ten
tenent
tengut
tenguent
que tenguèsi
tendriai
que tragui
trazent
que traguèsi
trairiai
traí
trait, trach
que vegui
vei
vezent
vist
veguent
que vejèsi
veiriai
que visqui, vigui
vivent
visquent
que visquèsi
viuriai
Abbé
JOSEPH
viu
viscut
SALVAT.
�Lo Canton dels Escolans
Lo 14 de mars, abiam donat coma deber als escolans de la
Seccion II lo poème inèdit de Pròsper Estieu titolat Eime trunt.
Lo calia revirar en francès, pèi abiam demandat, coma trabalh facultatiu :«Que pensatz d'aquel poème de nòstre decan,
en vos inspirant de sas òbras e de sa vida.
Abèm corregit 17 debers, gaireben totis plan bons.
Aici lo tèxte occitan, seguit de la traduccion franceza man■dada à totis los escolans aprèp correccion.
Èitne trutn
Quantis bordons an resontit
Dins mon cap d'occitan trobaire,
Totis los còps que t'ai au\it,
O campanal de mon terrairel
Mas, tre que los batalhs d'aram
Trucàban plus sus las campanas,
Despoderat del diu^enc flam,
Perdiai mon temps en rimas vanas.
Quantis remenilhs poètics
M'an inspirat las verdas pradas
Tant ricas de perfums rústics
E de milanta flors ondradas !
Mas, quand venian jorns entrumits,
A Castèlnòu com à Tolosa,
Subre V flahut mos paures dits
Trobàban plus canson gaujo^a.
Quantas espéras cap al cèl
Mandèri com de coftlhadas,
Dins ma prima e mon estiu bèl,
Quantas d'esperas abrondadas !
Mas, qu'esperàr dins lo vielhum ?
En m'endormint jos la flasada
Com me sentisi l'èime trum
E moridora la pensada!
�— 233 —
Pensées sombres
Combien de vers ont retenti dans ma tête de poète occitan»
-chaque fois que je t'ai entendu, ô clocher de mon village! Mais,
dès que les battants d'airain ne frappaient plus les cloches, dépossédé de la divine flamme, je perdais mon temps en rimes vaines.
Combien de refrains poétiques m'ont inspiré les vertes prairies si riches en rustiques parfums et ornées d'innombrables
fleurs! Mais, quand venaient les jours brumeux, à Castelnaudaiy comme à Toulouse, sur lefluteau mes pauvres doigts ne trouvaient plus de joyeuse chanson.
Que d'espoirs j'ai fait s'élancer vers le ciel comme des alouettes huppées, dans mon printemps et mon bel été, que d'espoirs
enthousiastes! Mais, que peut-on attendre de la vieillesse? En
m'endormant sous ma couverture, comme je me sens l'esprit
sombre et la pensée mourante.
P. E.
Demest los trabalhs facultatius que nos an probat uncôp de
mai l'estrambòrd de nostres escolans, ne publicam un, de Dóna
Paulin, escolana de la Càlha d'Albi del Colètge d'Occitania.
A prepaus d'«Eime trum» de Pròsper Estieu
Aquel poème de Pròsper Estieu sembla un comentari de son obra poètica e de sa vida.
Lo cant de las campanas es la votz de sa tèrra
qu'a tant bèlament inspirat sas poezias. D'efèt, lo
campanal, subretot al campèstre, acompanha, de
l'auròra dusc'à solelh colc, nostres trabalhs. Lo trobaire occitan, se "lauraba pas ambe la relha", lauraba d'un autre biais e nos a donat "Lo Terrador"
ont se debana la vida del campèstre.
Mas las campanas pican tant-ben las oras de nostra vida de Laubeta, nostra naisensa, dusc'al vèspre,
nostra mòrt, e, del maitin dusc' al ser, càntan nòstras jòias e nòstras penas. Pròsper Estieu las auziguèt, aquelas "Oras cantairas" e las emprezonèt dins
la gabia d'aur de sos bordons.
Aquela tèrra tant aimada, sas pradas "tant ricas de perfums rústics", sos òrts, sos boscatges,
sas gents, los manhifiguèt dins sos vèrses. Totas las
�— 234
—
*'Flors d'Occitanìa" e de plus lènh, las culhiguèt,.
mas aquelas se pasiran pas. Totis los cants, totislos
brezilhs, los auziguèt e los nos virèt en lenga nòstra.
sul "Flahut occitan". Res de la belònade nostre cèl
•e de nostra tèrra escapèt à sos èlhs, à sos auzi■dons, à son èime e à son còr. Es el, lo Rosinhòl
Embrïaigat dins Vòrt del perfum d'una rò\a.
Pracò, per tant bèla que siague son òbra de poèta,.
sa vida n'es pas mens. Aquelas "espéras abronda-das" que Pròsper Estieu mandèt cap al cèl "coma
de cofilhadas" son, demest d'autras, las espéras deL
grand felibre qu'espertèt per nos-aus l'ama de nostra rasa. Gracias à-n-el, aquela lenga d'òc tant mesprezada jol nom de pâtés a tornat trobar sos títols
de noblesa: sa sintaxi, son vocabulari pozats à lasdoas sorgas naturalas, la tradicion sabenta e la tradicion popularia. La sobeirana lenga d'òc que senhorejaba del temps dels grands aujòls e qu'abiam laisada s'afrabar, vaqui que la nos tornèt dins tota sa
belor. E se sab que servar sa lenga à-n-un pòple, esservar, del mêmes còp, son ama.
Crezi pas que pògue i aber de vida plus bèla que
la que se consacra à salvar l'ama d'un païs. Pròsper Estieu pòd pas, deu pas aber 1 "èime trum". Nos
a dich :
... ai escriut qualques libres
Per far naise de felibres.
Es atal qu'ai trabalhat.
Los filhs e las filhas del èime e del còr del trobaire occitan an auzit e comprés la subrebèla litson que
s'enlaira de son òbra e de sa vida. Las cofilhadas an
anizat e pertot los nizes s'espèrtan.
LOIZA
PAULIN.
4IIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIK
D'un de nostres escolans, donam aquel remembre de joventut.
�REMEMBRE
Ambe la prima èran tornadas las longas vespradas.
"Vers las quatre oras, son escola clavada, mon paire
is'enanaba trabalhar per l'òrt. L'anduzac e lo foson
abian dormit tot l'ibèrn ; èra temps, ara, de lor far
pèrdre lo rolh en palejant las taulas e netejant las
razas, ont garronaba l'agram.
Ieu, lo disate e lo dimècres, abiai la permision de
m'enanar gardar lo bestial ambe mon amie Pèire.
L'ajudabi à alargar sos biòus, i trobant un plazer
sens parièr.
Lo torni veze plan sobent, dins mos sovenirs, a-quel camin tòrt que los bartases apichonàban cada
an, tot just pron larg, d'aquí entre aquí, per laisar
pasar las banas dels maurèls. Elis s'enanàban dabant,
trigosant la truca pels peirals, s'escarraunhant las
aurelhas als branquets d'albespin, secotisent la maienca nèu de lors floretas blancas. Nos-aus seguisiam, acabant nostre cantèl.
Qu'èra polideta aquela pitchona sorga ont nos arrestàbem per beure ! Imaginatz-vos l'aurièra d'un
bosquet, al fonze d'una davalada. Aquí, demèst las
quonolhas fiblantas de la sesca, una miniatura de
pots-artezian fazia dansar lo sable fin jol mantèl vert
de tironada. Nos aprochàbem, fazent puntetas, ambe l'espèr d'agantar qualqua granhòta espatarrada
pel erbum. E las mans junhidas à mòda de gobelet,
•bebiam l'aiga tant canda e tant fresca. Aprèp, recatats, gara corre cap à la prada, ont los maurèls, déjà, se congostàban pel pastenc mirgalhat.
A, enfantons! Qunas escorregudas! Qunas acor-sadas ! A nos tòrse la mèlsa! Ai plan pensat, dempèi, à-n-aquelis mainatjons de las vilas s'amuzant
per las razas dels òrts publics e que lo foeta^goses
acorsa quora los vei trepejar lo pelhenc magre e
:gaireben sacrât ont sembla que las margalidetas àjen pas la fòrsa de tirar lor nas pallifèc. Son coma
los auzelons que, dins lor prezon de fiai de fèrre,
•càntan, lo tristum al còr, en agaitant lo cèl blau.
�— 236 —
W'i-. au--, dins nòstras escorregudas pels pastencs.
•que nos capelàban, demèst las floretas e lo cant
dels grilhs, nostres lèus refofant d'aire perfumat
e pur, érem coma l'aucelilha piutant dins lo brancum. Sautant barats e bartases, nos arrestàbem pas
que quora lo buf nos mancaba, las templegas tibadas à se crebar.
I abia que lo dabantal. el, qu'auria pogut se planhe, amor que de còps m'arribaba de l'esperrecar un
bricalh pels romècs. E mos pompilhs tamben, que
los espins enregàban sens cap de pietat. La mamà
repotegaba quora los domatges abian pasat l'òsca ;.
mas, èra tant braba! Sa man se levaba ben qualques còps, mas èra totjorn un poton que cajia sus
mas gautas.
PÈIRE FAURE
de Toloza.
AI Colètge
Compliments à nòstre amic Monsenhor Tournier, de l'Academia dels Jòcs Florals, que ven d'èstre nommât pel Sobeiran
Pontifi Prelat de son Ostal, e à nòstre amic Jozèp Vaylet, oficièr
d'Academia.
Nostra amiga dóna Anna-Maria Ponrouch-Petit ven d'aber
dos polits besons, Gabriel e Bernat. Felicitacions.
Nostra escolana Joana de Gineste a fait una bèla conferencia
en occitan, lo 24 de mars pasat, à Belpech (Aude). Acò va plan.
Nostra escolana Clara Azaïs, de Marselheta, es devenguda
dóna Peany. Vòts de bonauransa, etant-ben à nostra escolana:
Eliza Rocaché, dels Cases, devenguda dóna Cresp}'.
Demest los lauréats de lAcademia dels Jòcs Florals, abèm
legit los noms de nostres amics Grenier, Girou, Barceló, Narach,
Guilhém de Nauroza, e Calelhon. Nostra escolana M.-A. Daguet es laureata de la Ginèsta d'Aur, de Perpinhan.
Cal senhalar la bolegadisa, à Carcasona, de nóstres escolans
Maria Baraillé e Renat Nelli, e de nòstre amic Girou per reviscolar VEscòla Audenca.
Un de nóstres amics nos a mandat son primièr trimèstre de
pension de guèrra : 564 fr. Lo remerciam.
Nostra escolana Andréa Carbonne a perdut son paire. Li
mandam nostra simpatia, coma à la familha de nòstre regretat
■amic lo colonèl Nouvelles, de Castèlnòudari.
LO GRILH.
Impr. Lauraguaise - Castelnaudary.
Le Gérant : ]. SALVAT
�
http://occitanica.eu/files/original/31ebf7928681d161f23420b98ea07dd6.jpg
00fd8847e253ff9d50b41f91c3b36fa5
http://occitanica.eu/files/original/d2537d0960771a4f74217f8088594ab4.jpg
ca282614f7fabfb8b3cd4526ade29612
http://occitanica.eu/files/original/e99d365c0ac9b5255f9c47814493a7f0.jpg
9dac4ed49217347a4ae27848e2af4809
http://occitanica.eu/files/original/001839ef4ea902d2f50e699322b03751.jpg
97c3a049086fc2c895db7d4ce4d72ec9
http://occitanica.eu/files/original/6478e4e0ac24b3cef468ab440ed90721.jpg
42b3cccd766606d806640544c93dfdfa
http://occitanica.eu/files/original/1afc5924064732394f0a5b25f6d5371b.jpg
d58d95a74c26dc1200eff3367d1bdd93
http://occitanica.eu/files/original/6f0857732204948cd879881fbf2d22e4.jpg
1aab1fe7dc0c841dc662a8953bba88b3
http://occitanica.eu/files/original/64a191ae00f74a2a0a1e5b3b5efd98a1.jpg
3e5953a72e7c52263881992cc9f100c5
Dublin Core
The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/.
Title
A name given to the resource
Patrimoine écrit occitan:périodiques
Description
An account of the resource
Ce set contient les périodiques numérisés par le CIRDÒC issus des collections des partenaires d'Occitanica
Revista
Item type spécifique au CIRDÒC : à privilégier
Région Administrative
Languedoc-Roussillon
Type de périodique
Revistas professionalas e tecnicas = Revues professionnelles et techniques
Graphie
Graphie classique / Grafia classica
Dublin Core
The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/.
Title
A name given to the resource
La Rampelada del Colètge d'Occitania. - Annada 08, n°31 mars-abrilh 1935
Subject
The topic of the resource
Occitan (langue) -- étude et enseignement
Occitan (langue) -- grammaire
Description
An account of the resource
La Rampelada del Colètge d'Occitania. - n°31 mars-abrilh 1935 (Suplement al Gai Saber n°127)
Creator
An entity primarily responsible for making the resource
Salvat, Joseph (1889-1972)
Paulin, Louisa (1888-1944)
Faure, Pèire
Publisher
An entity responsible for making the resource available
Colètge d'Occitania (Castelnaudary)
Date
A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource
1935-03
Rights
Information about rights held in and over the resource
Domaine public
Relation
A related resource
Vignette : http://occitanica.eu/omeka/files/original/c7bad32282b3b5a398f9180864d891d5.jpg
http://www.sudoc.fr/038560712
Is Part Of
A related resource in which the described resource is physically or logically included.
La Rampelada (<a href="http://occitanica.eu/omeka/items/show/13215">Accéder à l'ensemble des numéros de la revue</a>)
Format
The file format, physical medium, or dimensions of the resource
application/pdf
1 vol. (8 p.)
Language
A language of the resource
oci
fre
Type
The nature or genre of the resource
Text
publication en série imprimée
Identifier
An unambiguous reference to the resource within a given context
http://occitanica.eu/omeka/items/show/14005
FRB340325101_K-II-4_1935_03_031
Temporal Coverage
Temporal characteristics of the resource.
19..
License
A legal document giving official permission to do something with the resource.
Licence ouverte
Alternative Title
An alternative name for the resource. The distinction between titles and alternative titles is application-specific.
La Rampelada del Colège d'Occitania. - Annada 08, n°31 mars-abrilh 1935
Source
A related resource from which the described resource is derived
Mediatèca occitana, CIRDOC-Béziers, KII 4
Occitanica
Jeu de métadonnées internes a Occitanica
Portail
Le portail dans la typologie Occitanica
Mediatèca
Sous-Menu
Le sous-menu dans la typologie Occitanica
Bibliotèca
Type de Document
Le type dans la typologie Occitanica
Numéro de revue
Catégorie
La catégorie dans la typologie Occitanica
Documents
Contributeur
Le contributeur à Occitanica
CIRDOC - Institut occitan de cultura
Ensenhament = Enseignement
Gramatica = Grammaire