Recèrca

sus 138
Filtrar
Filtres actifs
Portail : Mediatèca
License : Certains droits réservés
oci (1184)
fre (825)
pro (12)
lat (7)
cat (4)
ita (3)
eng (2)
frm (1)
spa (1)
Mise en ligne : 19/09/2018
Mise en ligne : 15/01/2019
Tipe : Revista / Data : 1892-1902
Mise en ligne : 19/12/2018
Tipe : Revista / Data : 1982-2012
La revista Lenga e País d’òc foguèt publicada al CRDP de Montpelhièr de 1982 a 2012. Revista pedagogica, redigida en occitan mai que mai, representa per los ensenhaires d’occitan de tot l’espaci linguistic un luòc dubèrt de referéncia e de ligason. En 30 ans, l’evolucion de l’estatut de l’ensenhament de l’occitan e donc de las situacions rencontradas foguèron l’escasença, pels ensenhaires, d’inventar de responsas nòvas e originalas, a cada nivèl d’aprendissatge, de la mairala a l’universitat, responsas que meritavan d’èsser expausadas, discutidas, escambiadas. Per aquò, la revista es una aisina didactica indispensabla tant per la preparacion als concors de recrutament coma per la formacion dels mèstres o la reflexion pedagogica personala suls objectius e las ressorças d’una disciplina en plena mudason institucionala.

Cada numèro de Lenga e País d’òc es tradicionalament organizat en 4 rubricas :
« Estudis » presenta d’articles de fons sus la cultura occitana : istòria, civilizacion, lenga e literatura.
« Practicas » recampa d’analisis de practicas e de dorsièrs vertadièrament pedagogics.
« Tèxtes » propausa, en relacion amb lo tèma del numèro, una causida comentada de tèxtes e documents variats e calibrats pels besonhs del cors de lenga.
Enfin, de « Nòtas de lectura » recensan qualquas parucions interessantas.
Tres numèros especials foguèron excepcionalament consacrats a un escrivan occitan : Joan Bodon en 1999 (n°36), Robèrt Lafont en 2011 (n°50-51), Marcela Delpastre en 2012 (n° 52-53).
Mise en ligne : 01/03/2019
Tipe : Revista / Data : 1977-
Publicada dempuèi 1977, Lengas, revista de sociolingüística, constituís, per la regularitat e la composicion de sos numèros pareguts, una font de documentacion e de reflexion irremplaçabla sus las questions que tòcan l’usatge e l’evaluacion sociala de las lengas. A partir d’un cas concrèt, lo de l’occitan, considerat dins sa globalitat geografica e istorica (dempuèi l’Edat Mejana fins a uèi), Lengas a desvolopat una analisi a l’encòp rigorosa e dobèrta a prepaus de las situacions de conflicte lingüistic o de diglossia. S’i tròban tanben d’estudis precises, realizats a partir d’enquèstas de terren o de documents d’archius (imprimits, manuscrits, tesminònis indirèctes o dirèctes de tota mena), d’ensages de sintèsi mai teorics o encara d’apròchis metodologics que mai d’un amb lo temps venguèt « classic ».
Per la diversitat de sos collaborators e la multiplicitat de sos apròchis disciplinaris (de l’istòria a la sociologia e a la sociolingüistica, en passar per l’istòria de las practicas literàrias, la bibliografia e mai la geografia) Lengas ofrís aital un panorama rasonat de çò aquesit per la sociolingüistica dempuèi mai de trenta ans. Se tròban tanben, a costat de bilances que pertòcan d’autras situacions lingüisticas en Euròpa e dins lo mond, un escapolon fòrça larg de documents e d’analisis sus la cultura occitana despuèi l’Edat Mejana fins al jorn de uèi.
Mise en ligne : 01/03/2019
sus 138