Recèrca

sus 3
Tipe : Autoaprentissatge / Data : 2012 (date de dernière mise à jour)
Mise en ligne : 18/09/2018
Tipe : Lexic / Data : 2017
Editat per l'Institut d'Estudis Occitans (IEO) en collaboracion amb la Liga Regionala de las Ajustas Lengadocianas, aquel lexic bilingüe e multimèdia foguèt realizat per Felip Carcassés, amb l'ajuda d'Alan Cameliò, Miquèla Stenta e Josiana Ubaud.
QR codes permeton d'ausir la prononciacion del tèrmes inventoriats.

Sommaire

    - Presentacion de las ajustas
    - L’occitan, qu’es aquò ?
    - La prononciacion de l’occitan lengadocian
    - Los actori¨s
    - Lo material
    - Las societats d'ajustas
    - Las categorias
    - Lo reglament
    - Lo torneg
    - La carta de las societats d'ajustas e de las escòlas
    - Tèrmes maritims
    - Vocabulari util
    - Expressions popularas
    - Las ajustas en musica
    - L’aiga, lo vent...
    - Cançons emblematicas

Consultar lo lexic 

En consultacion sul site de l'IEO 
Mise en ligne : 18/09/2018
Tipe : Lexic / Data : 2015
Aqueth Lexic de la restauracion escolara, de mei de quate cents tèrmis, qu'estó hèit peu pòle Lenga & Societat de l'InÒc Aquitània, a la demanda deu Departament deus Pirenèus Atlantics, dont los servicis e balhèn lo còrpus francés entà que los establiments escolars dont ei encargat, los collègis, e podossen afichar menuts bilingües francés-occitan.

La varianta ací emplegada ei la deu territòri de demanda : lo gascon-bearnés. Que completa lo Lexic occitan deus tèrmis culinaris, pareishut en 2008, qui pertocava mei que mei los restaurants gastronomics.

Consultar lo lexic :

Aubrir/Telecargar lo lexic en .pdf sul site de l'InÒc-Aquitània.
Mise en ligne : 18/09/2018
Tipe : Lexic / Data : 2015
Aqueth lexic qu'estó realizat peu CFPÒC Aquitània e l'InÒc Aquitània au parat de Hestiv'Òc de 2015. Qu'i trobam las civilitats, lo vocabulari tà béver e minjar, interjeccions correntas, lo lexic deu cant e de la dança, o enqüèra quauquas expressions tà contar floreta...

Consultar lo lexic :

Aubrir/Telecargar lo lexic en .pdf sul site de l'InÒc-Aquitània.
Mise en ligne : 18/09/2018
Tipe : Lexic / Data : 2016
Aqueste lexic foguèt realizat per Lise Gròs, presidenta de l'organisme departamental del Gard de las corsas camarguesas. Editat per l'Institut d'Estudis Occitans (I.E.O.), prepausa lo vocabulari relatiu al buòu, als òmes, a las arenas e a las corsas mas tanben d'expressions, cançons emblematicas e carta de las arenas.

Consultar lo lexic 

En consultacion sul site de l'IEO 
Mise en ligne : 18/09/2018
Tipe : Lexic / Data : 2015
Aqueste lexic, elaborat per l'IEO, en partenariat amb l'Associacion occitana de fotbòl (AOF), presenta lo vocabulari util per seguir o comentar un match de fotbòl en occitan : lexic de las installacions e del material, de la tecnica e tactica, dels actors e presenta tanben qualques paraulas de cançons emblematicas o imnes occitans.

Consultar lo lexic

En consultacion sul site de l'IEO
Mise en ligne : 18/09/2018
Tipe : Lexic / Data : 2016

Presentacion per Florian Vernet :

Lo Diccionari Occitan/Francés de l'Academia occitana (primièra estapa cap a l’elaboracion del Diccionari general de la lenga occitana) establís metodicament la lenga comuna a totes los Occitans, lenga de cultura, de comunicacion e de creacion. 

Aquesta tend compte de totas sas varietats e s’enrasiga dins l'istòria (totes los mots « sabents » son datats, exactament o teoricament).

Consultar lo diccionari (.pdf)

Sul site academiaoccitana.eu se tròban los complements indispensables : conjugador, lexics especializats (mots invariables, prenoms, còrs uman, mestièrs, occitan "de subrevida"...). La rubrica "La lenga en question" presenta una explicitacion de las causidas principalas. Un recuèlh (Francés/Occitan) de mai de tretze mila idiomatismes corrents es en preparacion.

Mise en ligne : 18/09/2018
Tipe : Autoaprentissatge
L'ESTADI BÈL

Wembley : l'estadi lo bastiguèron en 1923. Deviá èsser provisòri e tenguèt lo còp quatre-vints ans. Lo jorn de l'estrena (una finala de la Cup de fotbòl), s'i ramosèron quicòm coma dos cents mila personas que, quichats coma sardas, d'unes acabèron per envasir la pelena. Calguèt la polícia a caval per los faire sortir del prat batalhièr. Un policièr faguèt manòbras de primièra sus son caval, qu'èra de la color del rossin del « nòstre Enric ». E dempuèi se parla de la Finala del Caval Blanc ! Una part del public demorèt al ras de las linhas e un espectator se faguèt assucar per un balon reçauput en plen morre ! La primièra finala de la Cup del rugbi de XIII que se debanèt a Wembley foguèt la de 1929 que Wigan ganhèt.
Wembley-lo-Vièlh barrèt sas pòrtas en l'an 2000 e foguèt desrocat en 2003. I agèt una discutida bèla per saupre se se gardarián las Torres Bessonas qu'èran un imatge simbolic de l'estadi : fin finala, foguèron pas servadas.
Lo simbòl de l'estadi novèl, proprietat de la Federacion Anglesa de fotbòl, es l'arca bèla de 133 mètres de naut en tresplomb. L'estadi novèl que dobriguèt en 2007 ten un tet limpant e nonanta mila sètis, totes cobèrts. E per èsser assetat, t'asseguri que siás plan assetat amb una vision perfèita de la pelena e dels jogaires ! T'arregalas de seguir la partida — cal dire qu'es la mièja-finala de la Copa del Monde del XIII entre Anglatèrra e Nòva-Zelanda —, levat totes aqueles Angleses que passan e repassan dabans tu de la primièra a la darrièra minuta : un passa-carrièra permanent cap als estanquets per anar crompar cervesas, cervesas e cervesas !
Wembley es lo temple, mas qu'aquò nos/vos empache pas d'anar pregar cada dissabte o cada dimenge dins nòstras capèlas romanas de la Pepinièra, l'Agulha, lo Molin o Brutús (*) e de marcar una pausa als oratòris de Vilagalhenc, Vilanòva, Serviès, Ornasons, Ferrals, Preissan,...
Alan Roch

(*) : nom dels estadis de Carcassona, Limós, Lesinhan e Perpinhan.
Mise en ligne : 21/09/2018
Appartient à :
Entraïnament a la Dictada 2014 - Accès aux modules
Tipe : Autoaprentissatge
Dempuei qu'avián quitat lo comissariat, avián vist nonmas de la pluèia, que tombava espes sus las glaças de la veitura. Aquò l'empeschava pas de filar, e lo motur electric, tant silencios coma los passatgiers banhats dins un marfondadís ivernau e matinier, laissava mas entendre los tustets irreguliers daus gotilhons d'aiga sus la carossaria bluia e blancha.
Au còp de fren, sec e discret, que lo tiret de sas enduermas, Tristan sauguet qu'eran 'ribats. Mas son rapide còp d'uelh defòra li disset que se trobavan totjorn dins la mesma vila grisa, conhada entre ceu e betum. Lo quite riu que devinava, entre doas gotas, en contra-bas, charrejava un talabast d'aigas a las colors tanben tesicantas entre la lausa e lo plomb. Biais de pesar un pauc mai dins una atmosfera desjà pro charjada, Tristan bufet coma un vedeu, tiret sa capucha sus sas aurelhas e surtiguet de l'autò en fasent petar la portiera.
La granda saussada que se prenguet còp sec sus lo coenh de la chara chabet de l'esmalir per la jornada. Se damandava bien coma avián pogut pensar que lo mandar sus 'quela scèna de crime, eu l'òme daus bureus e daus ordinators, seriá una bona eideia. Dins l'aversa veguet se dessenhar pitit a pitit una fòrma, rasis l'aiga, eschoada sus la riba coma un vielh tronc d'aubre, e de chasque costat doas autras, d'en-pès, qu'ensaiavan coma podián jos queu deluvi de far las prumieras constatacions d'usatge. Dau mai s'aprochava, dau mai los detalhs apareissián : un grand manteu, un ventre uflat, un crane nud e ridelat sus lo quau s'acrochavan enquera qauques piaus tots blancs.
Quauqu'un, dins sa vila, tant grisa e tristoneta que puescha esser, fotiá los pitits vielhs au riu. E eu, qu'era desjà bien trempat tanben, aimava pas gaire lo biais de far.
Mise en ligne : 21/09/2018
Tipe : Autoaprentissatge
RETORN
  
Lo camion m’a laissat a la surtida de l’autostrada. I a quinze ans, i ‘viá nonmàs la pita rota que menava vers lo miegjorn, drech davant. L’aviá engulhada lo còr lord  e lo sac leugier, laissant dernier io la vila borgesa, convencionala, mespresanta, cuòu cosuda, ente podiá pus aver l’alen. Au conh dau pont, m’era desvirat un darrier còp, cronhòla sarrada, grumilhas dins los uelhs, io que auriá cregut aver queu matin lai lo còr leugier e un estufladís a las pòtas. Aviá quitament esbauchat un geste d’adiussiatz. Quo es benleu queu sovenir doleirós que me fai tornar aprep quinze ans d’errança, de misera, de decepcion, de milions de pas que m’an gaire eslonhat de io. Me veiquí. D’en pè au conh dau pont, io t’enfacie. I a totjorn la lonja davalada de las teuladas mauras vers la riviera, que semblan fugir la nauta catedrala. Me remembre d’ela mai grisa, mas garde enquera lo sovenir de queu campanament un pauc triste que reglava nòstra vita de goiardeus goluts de libertat, que davalavan las ruelas sornas per gisclar en unlant de jòia dins la clardat esblaugissenta dau bòrd  de l’aiga.  Los quais semblan aura un vaste parquatge ente las autòs an deslogat los quatre chens que s’eschauravan lo ventre a grands bufes de plaser. Riviera, tu, ses totjorn la mesma, lenta, suausa, que solas las chadenas tendudas de quauques gabarots o la tija oblica  de tres crespas d’aiga te fan saber vivanta. Eras ‘na amija, riviera. M’as jamai fait de mau. As risolat a mas rebombetas, aculhit mas banhadas frijolantas, daus uns còps acrochat quauque paubre peisson a las espinglas torsudas que t’aviá confiadas. Quo es per tu mon prumier bonjorn… Mon bocin de cigarreta, l’acceptas emb un pitit chuchetament. Veiquí, pòde entrar, aura. Assegure mon sac a l’espatla, testa nauta,  passe lo pont cranament e m’enconhe dins las ruas pendosas daus noms ancians que miegjorn fai meitat clardat, meitat reirlutz.
Mise en ligne : 21/09/2018
Appartient à :
Entraînement à la Dictada 2014 - Accès aux modules
sus 3