Recèrca

sus 12
Filtrar
Filtre actif
Mot-clé : Ensenhament = Enseignement
fre (110)
oci (106)
ita (1)
por (1)
Tipe : Revista / Data : 1928-1951 ; 1956
Mise en ligne : 19/09/2018
Tipe : Revista / Data : 1982-2012
La revista Lenga e País d’òc foguèt publicada al CRDP de Montpelhièr de 1982 a 2012. Revista pedagogica, redigida en occitan mai que mai, representa per los ensenhaires d’occitan de tot l’espaci linguistic un luòc dubèrt de referéncia e de ligason. En 30 ans, l’evolucion de l’estatut de l’ensenhament de l’occitan e donc de las situacions rencontradas foguèron l’escasença, pels ensenhaires, d’inventar de responsas nòvas e originalas, a cada nivèl d’aprendissatge, de la mairala a l’universitat, responsas que meritavan d’èsser expausadas, discutidas, escambiadas. Per aquò, la revista es una aisina didactica indispensabla tant per la preparacion als concors de recrutament coma per la formacion dels mèstres o la reflexion pedagogica personala suls objectius e las ressorças d’una disciplina en plena mudason institucionala.

Cada numèro de Lenga e País d’òc es tradicionalament organizat en 4 rubricas :
« Estudis » presenta d’articles de fons sus la cultura occitana : istòria, civilizacion, lenga e literatura.
« Practicas » recampa d’analisis de practicas e de dorsièrs vertadièrament pedagogics.
« Tèxtes » propausa, en relacion amb lo tèma del numèro, una causida comentada de tèxtes e documents variats e calibrats pels besonhs del cors de lenga.
Enfin, de « Nòtas de lectura » recensan qualquas parucions interessantas.
Tres numèros especials foguèron excepcionalament consacrats a un escrivan occitan : Joan Bodon en 1999 (n°36), Robèrt Lafont en 2011 (n°50-51), Marcela Delpastre en 2012 (n° 52-53).
Mise en ligne : 01/03/2019
Tipe : Revista
Mise en ligne : 29/03/2017
Tipe : Memòri universitari / Data : 2012
Lo qu'incarnèt lo mai dins lo païsatge pedagogic nòstre lo paradigma de l'anar veire, es Celestin Freinet. Posèt dins l'òbra e l'exemple de plan de pedagògues l'actitud pedagogica de sortir de la classa e de l'escòla. A partir de mon experiéncia de sortidas, correspondéncias, escàmbis e viatges, dempuèi la debuta de l'aventura de las escòlas Calandretas, bastiguèri una analisi d'aqueste paradigma, a travèrs diferents lengatges. Coma en resson d'una experiéncia collectiva. De la classa en pedagogia institucionala a la formacion de regentas e regents, una coeréncia e un continuum, s'estructura alentorn de tres fials conductors : lo de Freinet e de la pedagogia institucionala, lo de l'occitan e de l'immersion, e lo de la formacion de regents e de la transmission. Sortir, es una nocion practica, amb de rebombidas administrativas e oficialas, es tanben un concept, amb una istòria e una granda eficacitat pedagogica. Mas sortir, es mai que mai aquí un emblèma, un biais pedagogic e poetic. Son analisi es integrada dins la de la pedagogia institucionala, coma un ensag d'interpretacion d'un discors praxic.
Mise en ligne : 18/09/2018
Tipe : Memòri universitari / Data : 2012
Al dintre de las Calandretas, l’aspècte linguistic e l’aspècte pedagogic se pòdon pas desseparar e s’acompanhan de la dimension associativa e de la mesa en òbra de las practicas culturalas occitanas. Aqueste memòri de master desvolopa mai especificament l’amira pedagogica en causir l’objècte particular qu’es la monografia, es de dire un raconte, fach de la presa de nòtas de l’ensenhaire, rebat de l’evolucion d’un escolan (o d’una institucion) per una temporada mai o mens longa. Aicí, Emmanuel parla pas brica, mas dintra pauc a cha pauc dins la classa ont rescontra los autres enfants e fiala de ligams. Dins aqueste tèxt que marca lo fonccionar de la classa e espepissa lo caminament singular d’un escolan a travers las tecnicas e las institucions mesas en plaça, l’occitan demòra present en filigrana coma lenga de la classa. Aqueste raconte es acompanhat d’un estudi de la monografia dins la Pedagogia Institutionala, en s’apièjar sus sa definicion, son istoric e son fondament. Lo memòri presenta tanben las Tecnicas Freinet e la Pedagogia Institucionala que la monografia d’escolan n’es probablament lo sol lengatge possible segon Lacan.
Mise en ligne : 18/09/2018
Tipe : Memòri universitari / Data : 2014
Las escòlas Calandreta son conegudas per lor causida de l’immersion linguistica aboriva coma metòde d’ensenhament de l’occitan. Pasmens, en trente ans, las experiéncias d’integracion d’escolans en cors d’escolaritat se son multiplicadas. Aquela situacion atipica que nomenam immersion tardiva es lo subjècte d’aquela recèrca. S’articula a l’entorn de dos ipotèsis : primièirament, que los acquesits en occitan porgits mercés a l’immersion aboriva serián superiors als acquesits porgits mercés a l’immersion tardiva, segondament, que l’immersion tardiva procediriá de mecanismes d’aprendissatge autres. Recuèlh de testimonhatges de practicas, estudi de donadas chifradas mesurant las performàncias en occitan dels calandrons novelaris venon invalidar l’ipotèsi primièr. D’entretens amb de calandrons agent viscuda aquela experiéncia de novelari e una presentacion de nòstra practica d’una tala integracion, menan d’elements de responsa a l’ipotèsi segond. Aquela recèrca permet de véser qu’aquela integracion es possibla, que s’apeva sus una autra mena d’acquisicion, a mai que a d’efièches positius tan pel calandron novelari coma pels calandrons aborius que l’aculhisson. Pòt èsser una aisina pels regents qu’ensenhan en classa immersiva e que son en situacion d’integrar d’escolans en cors de cursús. I trobaràn d’ajudas per ne comprene melhor los enjòcs e per decidir de ne lançar l’escomesa.
Mise en ligne : 18/09/2018
Tipe : Memòri universitari / Data : 2014
Escolarizar los enfantons tre dos ans es una prioritat declarada pel govern en 2013. Es « la primièra experiéncia educativa en collectivitat, […] un acuèlh especific e adaptat als besonhs dels enfantons » (I.O. del 18.12.2012). L'enfant de dos a tres ans es dins la passa cruciala de l'atge de l'oposicion. NON es son mèstre-mot. La classa ten vinta-cinc enfants. Cossí los menar a integrar las règlas necessàrias a una vida en societat ? La bastison de las règlas amb los pichonets al dintre d'un conselh ajuda cadun e lo grop. Se se ditz règla, se ditz transgression, e doncas sanccion. Se non, a de que servís de pausar limitas se res se passa pas quand las passam ? Mas quina sanccion per de pichons ? Metre a despart marcha pas qu'ora son mantun a geinar. L'utilisacion de la moneda permet una presa de consciéncia de las limitas. Aqueste memòri conta aquela experiéncia de quatre ans en TPS-PS. S'amenatgèron las tècnicas Freinet e las institucions de la pedagogia institucionala, pauc a pauc, per que lo conselh e la sanccion prengan sens pels pichons.
Mise en ligne : 18/09/2018
Tipe : Memòri universitari / Data : 2015
Mise en ligne : 29/03/2017
Appartient à :
Presses Universitaires de la Méditerranée
Tipe : Ressorsa ensenhament / Data : 2017
Amb aquela Seleccion novèla, los bibliotecàris del CIRDÒC vos mènan dins las colissas del teatre d’òc. Medelha costat cort, Nasr-Eddin costat jardin, dels classics d’estudiar a las scenetas de montar per se metre l’occitan en boca, una creacion viva de veire, de legir, de jogar. En scèna !
Mise en ligne : 26/06/2017
sus 12