Recèrca

sus 2
Filtrar
Filtres actifs
Contributeur : CIRDOC
License : Creative commons = BY - NC - ND
Sauf
Type de Document : Œuvre
Contributeur : SICD Montpellier
fre (11)
oci (5)
eng (1)
Tipe : Practica esportiva / Data : 2014
Mise en ligne : 16/01/2020
Tipe : Article biografic / Data : 2011
Mise en ligne : 16/01/2020
Tipe : Film documentari / Data : 2014-06-06

« Un còp èra Bisan » - Episòdi 2 : Es Nadalet !

Sostitolatge francés e anglés disponible.

Per santa Luça un pas de puça
Per Nadal un pas de gal
Per l’an nòu un pas de buòu... 

Dicha populara del temps de Nadal, quand los jorns tornan s’alongar. 

Los estatjants de Bisan de Menerbés partejan dins aqueste episòdi qualques remembres del temps de Nadal, marcat dins lo vilatge per « Nadalet que tinda », las campanas de la glèisa que tindan pendent tota la durada de l’Avent. 

Compausat de 8 sequéncias, Un còp èra Bisan es estat realizat en 2014 per Fred de Fred a partir d'enquèstas sonòras en occitan fachas pels escòlans de la Calandreta de Bisan de Menerbés (Aude) e d'imatges d'archius recampats per lo CIRDÒC-Mediatèca occitana e los estatjants de la comuna.
Tipe : Practica festiva / Data : 2012
Mise en ligne : 16/01/2020
Tipe : Autoaprentissatge / Data : 2013

La monina e lo palhassa

 

Un còp èra, un clown, un palhassa que disèm en cò nòstre. Èra pas un comic de la sanflorada, pasmens sabiá un pauc far rire, un pauc far paur... Ça que la, un brave palhassa al trefons de son còr !

 

Aviá una monineta. La sonava Mon Còr. Aquela èra mai que polideta, bograment intelligenta e bograment coquinassa a l'encòp. Lo palhassa l'aimava plan sa monineta.

 

Quand fasiá caud, èra Mon Còr qu'anava quèrre d'aiga ; quand fasiá fred, èra Mon Còr qu'alucava lo fuòc. Fin finala, èra pas tant aissabla qu'aquò, la Mon Còr...

Pasmens se rabalava la tissa de las tissas : cada còp que la luna èra redonda dins lo cèl, voliá montar cap a ela, a tota bomba voliá sautar sus ela, plorava, s'encapriciava, bramava qu'èra lo palhassa que la voliá pas daissar anar sus la luna.

 


Deveniá impossible e lo paure palhassa deveniá malurós, tan malurós que las gents disián :

« Qu'es triste aquel palhassa ! Pas possible, es un patiràs ! »

Lèu-lèu, lo palhassa s'encorissiá en cò de la marchanda de grimaças, monas e reganhons. Ne crompava plen sas pòchas. S'entornava dins son circus, ne cargava una sus son morre, s'escampava sus la pista, palhassava tant e mai que las gents picavan de las mans...

 


Extrach tirat de : Alranq, Claude, La monina e lo palhassa, I.E.O.-Aude, Quillan, 1996. 

Tipe : Practica festiva / Data : 2012
Mise en ligne : 16/01/2020
Tipe : Article
Mise en ligne : 17/01/2020
sus 2