Explorar los documents (5726 total)
Jean-François Courouau
PRESENTACION
Lectura teatralizada d'Isabelle Loubère e Christian Lousteau
Celebram en 2022, lo 400en anniversari de la naissença de Molière (1622). Una escasença de las bèlas per mièlhs descobrir aquel comedian e dramaturg qu'a creat de personatges demorats celebres. Passèt 12 ans a percorrir las provinças de lenga d'òc, s'arrèstant principalament a Pesenàs. Tornat a Paris, escriu "Monsieur de Pourceaugnac", ont, a costat del francés, se costejan l'occitan e lo picard. A travèrs d'aquela pèça, Claude Assémat analisa los parlats de Molière e s'intèressa en particular a la lenga occitana qu'èra conneguda de la Cort.
Celebram en 2022, lo 400en anniversari de la naissença de Molière (1622). Una escasença de las bèlas per mièlhs descobrir aquel comedian e dramaturg qu'a creat de personatges demorats celebres. Passèt 12 ans a percorrir las provinças de lenga d'òc, s'arrèstant principalament a Pesenàs. Tornat a Paris, escriu "Monsieur de Pourceaugnac", ont, a costat del francés, se costejan l'occitan e lo picard. A travèrs d'aquela pèça, Claude Assémat analisa los parlats de Molière e s'intèressa en particular a la lenga occitana qu'èra conneguda de la Cort.
CONTACTE
Isabelle Loubère.Compagnie du parler noir
Maison des associations Route de Mont-De-Marsan, 40630, Sabres.
isaloubere@gmail.com
Tél 06 83 40 43 55 / Tél 05 58 07 31 25
Tél 06 83 40 43 55 / Tél 05 58 07 31 25
Jean-François Courouau
PRESENTACION
Conferéncia de Jean-François Courouau (Universitat Toulosa Jean Jaurès)
Molière, de passatge a Tolosa, rencontrèt lo grand poèta tolosenc de lenga occitana, Pèire Godolin (1580-1649) ? Se s'en tenèm a la documentacion de que dispausam, lo fait es pas confirmat. Qué que ne siá, dempuèi lo sègle XIX, l'idèa ròda dins Tolosa que dona luòc a qualques realizacions artisticas que meton en scena lo gèni del teatre francés e lo de la poesia occitana.
CONTACTE
Jean-François Courouau : Universitat Tolosa Jean Jaurès
PRESENTACION
L'espectacle
Se pren la forma d'una lectura teatralizada, aquel espectacle n'es pas mens una representacion teatrala.
Jos la pluma d'Isabelle Loubère los escambis de letras e lo quasernet intime de Félix prenon vida, jos l'agach omnipresent de Marie.
Las penas e las jòias de los dos amoroses, levat se son tacadas per la marca morala de la societat landesa, se ligan, se tressan al grat de las sasons del país dur e austèr de la landa.
Dels mots de poesia, dels mots cantats, dels mots d'amor, dels mots de tristessa, dels mots de jòia e d'esperança. Las scènas s'encadenan al ritme de lor vida e de lors escapadas.
Fèlix Arnaudin (1844-1921)
" Lo Pèc de Labouheyre " es lo primièr a observar la Nauta landa en autoctòn.
Son trabalh, sa passion, es lo collectatge del patrimòni cultural landés. Pòrta sul recuèlh de contes e de cants en gascon, sus la fotografia dels paisatges landeses. Consacra aital sa vida a salvar aquel eritatge de l'oblit.
Marie
Es l'amor escondut de Fèlix. Las leis socialas e familialas de l'epòca rendan lor union impossibla. Mas lor amor es indefectible.
Marie serà totjorn als costats de Fèlix fins a sa mòrt. Sola Marie pòt montrar e dire la fàcia esconduda de lor passion, de lor amor.
EQUIPA ARTISTICA
Dominique CommetIsabelle Loubère
CONTACTE DIFUSION
Cie C.K.C. : 40110 Onesse et Laharie - 05.58.07.33.20 - cie.ckc@gmail.com - www.lacieckc.fr
PRESENTACION
En arab, Serr es lo secrèt. en occitan, Sere, es la clartat matinala. Lo projècte musical Serr propausa la fusion en clar-e-brun de l’ombra e del lum, nocions tan caras als trobadors, per fin de desvelar çò que pòt pas èsser regardat en fàcia, en enigmas, jòcs de mots e d’imatges…
Sus la basa d’un ensemble de cansos eritat dels trobadors, los artistas se lançan dins un quista que questiona lo sens poetic prigond d’aquel repertòri aitant que son ligam amb la musica : modalitat, oralitat, periodicitat. Motz e so, lo mot e lo son.
Sus la basa d’un ensemble de cansos eritat dels trobadors, los artistas se lançan dins un quista que questiona lo sens poetic prigond d’aquel repertòri aitant que son ligam amb la musica : modalitat, oralitat, periodicitat. Motz e so, lo mot e lo son.
Dins un segond temps, una partida d'aquel repertòri (nud, es a dire, unicament las linhas melodicas eissidas dels manuscrits) es fisada a un triò de musicians egipcians : Hossen el Awamy (flûte kawalla), Sayyed Imam (cant) e un percussionista a definir.
L'idèa es de metre la matèria de la canso al centre d'aquela rencontre, cada triò de son costat aurà trabalhat las melodias en foncion de sa pròpria cultura musicala e de l'estil de cada musician.
Los dos triòs pòdon evoluir e se produire cadun d'un biais independent e se tornar trobar per devenir sextet : SERR deven alara SERR/SERE.
EQUIPA ARTISTICA
Clément GauthierThomas Lippens
Guilhem Lacroux
CONTACTE DIFUSION
lefilproduction@gmail.com
Bénédicte Roux 06 76 90 15 80
julien REGI 06 27 34 12 58
PRESENTACION
Vos contariái d'istòria d'Alphonse Daudet en companhiá de Bruce Brunetto, musician : Lo molin de mèstre Cornille, la cabra de Sénher Seguin, las Estelas e d'autres contes de la nòstra Provença e d'endacòm mai.
Daudet nos parla de Provença dins un mescladís de poesia e de realisme plen de doçor mas tanben de duretat.
Los contes de Daudet son dins nòstra pensada dempuèi l'enfància. Vos los contarai amb los mieus mots, mas vos contarai tanben d'autres contes, mens coneguts mas tan rics.
Qualques mots sus Daudet
Daudet es nascut a Nimes, mai precisament a Bezouce, dins Gard. Son òbra la mai coneguda es « Les Lettres de mon moulin » pareguda en 1869. Admirèt Frederic Mistral que li rendèt son amistat. Mistral disiá d'el « Ton novèl libre, las Lettres de mon moulin, a totas las requistas qualitats de tas òbras precedentas ; de mai, es complètament provençala. As capitat amb un talent del meravilhós aquel problèma dificil : escriure lo francés en provençal ».
EQUIPA ARTISTICA
Contaire : Gilbert Chiron
Lum : Bruce Brunetto
Aficha: Luc Banne
Musician, creacion sonora : Bruce Brunetto
CONTACTE DIFUSION
Lo site internet de l'artista : gilbertchiron.fr
PRESENTACION
La malautia, vaquí la metafòra cliniciana qu'utiliza sens la nomenar, en se trufant, aquela causa en mai, acrocada al mai prigond de son èsser : la lenga occitana, venguda del bilingüisme natural aquesit en familha tre la pichona enfància. Se sonhar per una tala malautia, es que l'ensaja vertadièrament ?
Es son istòria que conta Daniel Chavaroche, dempuèi una enfància de las urosas e generosament contaminanta, una adolescéncia entre oblit mai o mens volontari e fugida illusòria vèrs l'americanizacion del lengatge de sa joenesa, alara que se parla pas mai en familha. Domatge.
Camin personal semenat de sabors ancianas e de connivéncias disparegudas, benlèu lo vòstre ?
Al cors d'anecdòtas saborosas, Daniel Chavaroche, institutor public, ancian mèstre itinerant d'occitan en Peiregòrd Negre, nos desvèla una partida de sa vida pastada dins la cultura d'òc.
EXTRAITS VIDÈOS
Descobrir l'espectacle en vidèo : aquí
CONTACTE DIFUSION
Site internet de l'artista : https://danielchavaroche.jimdo.com/
Les Brayauds
PRESENTACION
« JOUER, son 25m2 delimitats al sol, lo terren de jòc dels protagonistas principals : doas dançairas que susmontan de pès que dançan, que bolegan, que se pausan, que respiran, que fan de son.
La musica ela, ven dels pès, de las respiracions, del maquinista e musician a l'extremitat del platèu. Noirís lo jòc, lo provòca.
Se desròtla doncas dabans vòstres uèlhs atentius, l'istòria de la borrèia e de çò que l'enròda. Sa qualitat intrinsècament ludica e son existéncia de longa perpetuada e renovelada per las e los que la dançan e plan segur, la jògan.»
Uèi coma dempuèi generacion, la borrèia ocupa los còrs e los esperits de milierats de personas. Es de la permanéncia e de la vivacitat de lors invencions que nais la necessitat de portar aquela dança sus scèna. Per la confrontacion d'aqueles eretatges e creacions, sas repeticions e sas rupturas, sa solemnitat e sa coquinariá, la borrèia se desvèla coma un vertadièr material espectacular. S'agís doncas de se prene al jòc de la borrèia e de seguir totas las perspectivas dobèrtas. La plasticitat de l'espaci, l'infinit ritmic, l'improvisacion, la simetria seràn coma aitant de capítols dins l'exploracion.
Sus scèna, las doas dançairas escrivan amb la borrèia un jòc sens relambi renovelat, qu'emprunta mantuns camins pròpris an aquela dança. Se tocar, s'alunhar, se jogar dels quadres e de las estructuras, tot en expausan resolument sa parentat estreita amb la musica. Partenària principala, tranfòrma atanben sos atavismes e sos reflèxes per venir del movement, se confond amb la dança. Es experimentala e bruitista puèi qu'exploita e traita lo son dels pès, de las pèrras, del paisatge, mas es tanben cantada e joiosa, elastica e improvisada, melodica e entestanta, perpetuant lo renovèlament infinit de las musicas de tradicions oralas.
Sus scèna, las doas dançairas escrivan amb la borrèia un jòc sens relambi renovelat, qu'emprunta mantuns camins pròpris an aquela dança. Se tocar, s'alunhar, se jogar dels quadres e de las estructuras, tot en expausan resolument sa parentat estreita amb la musica. Partenària principala, tranfòrma atanben sos atavismes e sos reflèxes per venir del movement, se confond amb la dança. Es experimentala e bruitista puèi qu'exploita e traita lo son dels pès, de las pèrras, del paisatge, mas es tanben cantada e joiosa, elastica e improvisada, melodica e entestanta, perpetuant lo renovèlament infinit de las musicas de tradicions oralas.
EQUIPA ARTISTICA
Cécile Delrue-Birot
Clémence Cognet
François Dumeaux
FICHA TECNICA
L'espectacle se debana sus un cairat de parquet de 25m2, finament e justament esclairat per desrevelar sa complexitat e l'istòria que s'i s'escrit.
CONTACTE DIFUSION
Courriel : contact@brayauds.fr
Téléphone : 04 73 63 36 75
Chantal Ferrier
PRESENTACION
Son d'istòrias per portar la paraula de las femnas qu'èran presenta abans ela al meteis endreit, d'istòrias de sa familha o de son vilatge en Lausèra. Totas aquelas femnas de l'ombra a qui disiam tan sovent "Taisa-te !" alara qu'avián tan de causes de dire.
Chantal Ferrier mèscla tres contes de Roger Lagrave (editor e figura cevenòla) als racontes qu'a escrit sus la transmission. I dit lor dever an aquelas femnas, sa libertat, per qué es a l'ora d'ara, una masca coma las autras.
EQUIPA ARTISTICA
Chantal FERRIER - contairaCONTACTE DIFUSION
Chantal FERRIERSite internet : https://chantalferrier.com/
Telepfòne : 06 82 75 80 10
Corrièl : contact@chantalferrier.com
Pèça per dos acrobatas e voses adolescentas
Dos acrobatas evoluisson en coregrafia al son de las paraulas del Daniel Fabre e d'adolescents, registrats dins licèus e collègis del país occitan, en contèxte urban e rural, mas tanben endacòm mai dins d'autras regions : paraulas e accents de joves sus la transformacion de se, punts de vista del cercaire. Los acrobatas siulan, escopisson, pòrtan costumes dins los quals se combinan lo salvatge e lo domestic, l'uman e lo non uman, las tradicions e estiles urbans e rurals, los genres femenins e masculins. Pèls animalas, plumas, suèja, cadenas, campanas, bastons, cranis e còrnas, luchas, crits e siblaments d'aucèls... aitant d'objèctes e de gèstas coma possibles coregrafics. Gèstes, danças, paraulas e siloetas questionan e montran la metamorfòsi de la joventud, entre aprobacion e transgression, genres e règlas, domestic e salvatge, siblament de l'aucèl, sexualitats e figura de l'ors, fragilitats e expressions.
Daniel Fabre travalhèt aquel tèma de l'iniciacion femenina e masculina « invisiblas » a partir de terrens contemporanèus ont los dròllets caçan, se desguisan, aiman los engenhs, imitan los aucèls e las bèstias... notadament dins Pirenèus e a partir de l'imaginari de l'ors. Es remarcable de tornar trobar dins las vilas e los barris, a Paris o a Marselha, los enjòcs e estereotipes masculins de la ruralitat que ne parlèt Fabre. Per Siffleurs de Danse, entendèm d'extraits de la conferéncia Condorcet de Daniel Fabre, prononciada en 2015 a Paris, remesa en jòcs e en resson pels acrobatas e lor musica : de testimoniatges de la joenesa en 2020. Lo tèxte es tradusit a minima per ofrir lo sens de las paraulas, magnificar las lengas e permetre una vision aisida de la pèça dels dos costats de Pirenèus.
Siffleurs de dança adopta una forma leugièra, mostrabla sus una plaça publica, dins una cors de collègi o de licèu, dins una sala de las fèstas o dins la sala d'un teatre. S'adreça en particulièr als joves entre 12 e 18 ans, que donarà a ausir las voses : cossí se transformar e devenir an aquela edat.
DISTRIBUCION
Concepcion, enquèsta, tèxte, musica e mesa en scèna : Christophe Rulhes
Coregrafia : Julien Cassier
Creada e interpretada per : Clément Broucke (acrobata), Tom Colin (acrobata) e Christophe Rulhes (musician)
Costumas : le GdRA
Son : Pedro Theuriet
Regiae generala e creacion lum : David Løchen
FICHA TECNICA
Sus demanda alprès del GdRA
CONTACTE ARTISTIC
Frédéric Cauchetier | administration@legdra.fr | +33 (0)6 22 86 19 07
Christophe Rulhes & Julien Cassier | contact@legdra.fr | www.legdra.fr
Siège social : 8 rue Guy de Maupassant 31200 Toulouse
Production, diffusion, relations presse | AlterMachine
Elisabeth Le Coënt | elisabeth@altermachine.fr | +33 (0)6 10 77 20 25 | www.altermachine.fr
L’histoire
« Quesaquò » et « Mascomprès » sont deux compères complémentaires, le premier est un poseur de questions : « Qu’est ce que c’est ? », es lo curiòs, et le second est un savant ingénieur, es lo cercaïre, qui a réponse à tout : « Tu m’as compris !». Avec leur tout petit copain, un peu gaffeur « Marchadedins », ils adorent écouter et rêver les histoires que leur conte lo « Chivau drapèu », un personnage merveilleux. Mais le « Glomi » rode, cherchant à s’emparer du pouvoir pour tout rationaliser, optimiser, uniformiser car dans son projet :« Faut pas rêver, faut calculer !». Exaspéré par la force des imaginaires, des rêveurs et des idéalistes, il complote et enlève lo pichòt « Marchadedins »… Consi se van sortir d’aquèla trapela ?
Une comédie au service de l’occitan, du rêve et des imaginaires
Quesaquò e Mascomprès nous fait entrer dans la langue occitane par le biais d’un vocabulaire simple et d’une histoire chargée de rebondissements pour emmener le jeune public vers l’acceptation et l’importance de la liberté et des imaginaires. La mise en scène exploite un ingénieux tricycle « lo carriolèt » comme une boîte à surprises. Les deux comédiens jouent de cette machine à théâtre dont ils extirpent des engins aux effets plutôt surprenants
L’esthétique
Pour traduire les oppositions et contrastes des 2 mondes Rêve / Rationnel, le choix s’est porté vers l’univers rétro-futuriste du genre « Steampunk », inspiré du design industriel du 19ème siècle. Un imaginaire à cheval entre Jules Verne et Enki Bilal où le métal, la mécanique, l’homme-machine et l’accessoire archéo-futuriste collent à la psychologie des
personnages du spectacle. Un monde et des esthétiques dans lequel l’enfant peut imaginer, inventer, se transposer entre passé et futur.
Distribution
Ecriture, mise en scène : Jean-Louis Blénet
Comédiens : Jean-Louis Blénet, Yves Durand
Costumes et accessoires : Sûan Czepczynski
Affiche, Photographies : Fabrice Favel
FICHE TECHNIQUE et CONTACT : la Rampe - TIO : La Rampe - TIO