Explorar los documents (5726 total)

Un ouvrage collectif original pour découvrir la pluralité et la singularité de l’Occitanie d’hier et d’aujourd’hui. Sous forme de dictionnaire, il offre une plus grande liberté aux lecteurs et aux lectrices d’entrer dans la région selon leurs centres d’intérêt, leurs attentes, leurs goûts.

De tout tèms, la Camargo ispirè lis amo li mai sensiblo. Vertadié pouèto di tèms mouderne, Gaël Hemery a pas peca à la règlo. La naturo que ié fai bèu lume, que l'a vist nèisse e que l'envirouno de-longo, l'a fa segui li clavo de la Bèstio dóu Vacarès, enjusqu'i raro de la basso Camargo qu'a traficado dins si mendre recantoun. Enfant de Salin, à travès li sansouiro e li vastour esterlo, s'es esmougu de la bèuta à l'entour, pivela pèr de païsage toujour tremudant souto lou soulèu, la sau e lou vènt, lou bate-cor toujour à flour.

La pouësio de Gaël Hemery, d'uno raro finesso, es embugado d'uno malancounié prefoundo, emé un regard clar-vesènt sus la la coundicioun umano, lou tèms que debano, la souleso e la mort.

(Prefaci d'Anoliso Chevalier)

Andreu Serrat qu'ei hòrabandit deu son trabalh shens nat explic. Alavetz que torna pensar a la soa vita, au sons exilis. Qui poderà har rampèu a l'abaishada? Retrobarà hidança en la vita? De questions en pensadas, lo protagonista que trobarà pòc a pòc las responsas. Atau l'autor, Sèrgi Javaloyès, que'ns perpausa ua reflexion sus la fòrça de vita.

Em' aquéu rouman, Trin d'espèr, Bernat Giély repren sa draio imaginàri emé toujour plen d'estaco à l'aparamen de noste parla.

Amb aquel numèro novèl de Tè !, perseguissèm lo nòstre camin, al còr de la creacion occitana actuala. Musica e teatre, cosina o poesia... mots, sons e quitas sabors petilhan entre aquelas paginas. Es lo chuc tot d'una cultura viva que vos convidam un còp de mai a descobrir, per l'escrit, lo son coma l'espectacle. Per aquel cinquen numèro de Tè ! (ja !) , qualques novetats son de descobrir : una pagina entièrament dedicada al numeric mas tanben d'unes focuses ciblats sus d'actors e d'institucions que participan cada jorn a la programacion e a la promocion de l'occitan, lenga e cultura. De descobrir sens estar gaire !

Qu’es aquò, Tè! ?

Al fial de las paginas, classadas per grandas tematicas mas que los contenguts dialògan entre els d'un domeni a l'autre, vos propausam per aquel catalòg novèl de la creacion occitana actuala, una seleccion plurala. Plurala dins sas formas e expressions (romans, concèrts, espectacles de teatre, exposicion...), mas tanben quand se fa lo miralh de la granda diversitat de l'expression occitana dins totas sas formas dialectalas, del provençal al gascon en passent pel lengadocian. 

« Seleccion » que significa pas « exaustivitat », aital los numèros a venir de Tè! vos convidaràn a descobrir de creacions novèlas, d'artistas inedits, tot en demorant al mai pròche de l'actualitat. 

Per fin de vos ajudar dins las vòstras causidas d'aquisicion e de programacion, aquelas presentacions seràn acompanhadas d'informacions tecnicas e de pictogramas que lo detalh es presentat sus la primièra pagina del catalòg. Caduna d'entre ela remanda tanben, a una presentacion en linha, al còr del portal de la creacion occitana actuala : fabrica.occitanica.eu, per una presentacion detalhat (e bilingüa).

E, plan segur, esitètz pas a sollicitar las equipas del CIRDÒC - Institut occitan de cultura per vos acompanhar dins las vòstras cèrcas, las vòstras presas de contacte, o per beneficiar dels servicis e otisses propausats dins lo quadre de l'ofèrta a las collectivitats (detalh en pagina 27 del catalòg).


Consultar lo primièr numèro del catalòg Tè! en linha : AQUI

Bona lectura e bona immersion !

Silvan Chabaud publica un recuèlh que recampa de lingüistas, de jornalistas o de romancièrs confirmats, totei ambe una passion fòrta de la lenga de son caractèr indestructible. E se lei tèxtes de Serge Javaloyès, Claude Faber, Florian Vernet, Philippe Gardy, Jean Ganiayre, Jean-Claude Forêt e Josi Guihot-Gentialon se tròban recampats es perque Silvan Chabaud se botèt en tèsta de lei traduire en francés. Un autre biais de descobrir e amar aqueleis autors occitans de uei… que tòcan a l’universau.

Francisco de Quevedo y Villegas (1580-1645) es un dels escrivans mai importants del sègle XVII espanhòl e, amb Cervantes, lo mai conegut. Desplega sos talents a l’epòca del barròc triomfant a travèrs la poesia e d’escrits politics e satirics. "Lo Rapinaire" es son òbra mai coneguda. Un pauc informala, mas d’una truculéncia geniala, travèrsa los sègles per nos porgir un retrach sens concessions, encara que prudent, dels vicis de son sègle. Es per aquò que las primièras edicions se faguèron fòra lo reiaume de Castelha ont l’Inquisicion impausava sa lei.

Quand, en 1977, pareis "La tanta Julia e l’escrivassièr", Mario Vargas Llosa es un romancièr reconegut del « boom » de la literatura latinoamericana, aitant coma Gabriel García Márquez o Juan Rulfo. Tant val dire qu’aquesta novèla òbra lo public al corrent l’esperava, tant mai que l’autor i desvela, a travèrs lo personatge de l’escrivassièr, qualques claus de sa pròpria construccion coma escrivan. Ara, en parallèl a aqueste relat de la genesi d’un romancièr, se debana una educacion sentimentala amb totes los ressòrts d’una intriga amorosa pròpria a espandir lo cercle dels legeires, çò que foguèt lo cas.

Colleccion Flor envèrsa

Marius Trussy (1797-1867) a quitté jeune sa Provence natale pour le Nord de la France, emportant un mal du pays qui ne le quittera jamais. En 1861, il publie Margarido, long poème empreint de sa jeunesse passée à Lorgues (Var). Pour ses admirateurs, son œuvre est à la Provence orientale ce que celle de Frédéric Mistral est à la Provence rhodanienne, et Margarido serait de la même eau que Mireille. Mais Trussy ne connaîtra pas la gloire de l’illustre félibre.

Du Nord au Midi, de Lorgues à Paris en passant par Avesnes-sur-Helpe, Alain Marcel est parti sur les traces de Trussy. Il restitue l’odyssée tumultueuse de cet « enfant tout frais éclos de la grande Révolution », qui admirera Napoléon et vibrera aux soulèvements de 1830 et de 1848. C’est aussi son œuvre, mal connue, qu’il nous présente par la publication de plusieurs textes. Une vie tourmentée, une œuvre à découvrir, un personnage haut en couleur qui traverse le xixe siècle: c’est l’histoire étonnante de Marius Trussy, poète provençal.

I incarnatz un personatge dont podètz definir l'aparéncia, lo genre e qualques especificitats en debuta de jòc.

Aprèp aquò, lo jòc pòt començar. Recebètz una envolopa de vòstre pepin que ven de defuntar, amb per recomandacion de l'obrir sonque quand la vida vos semblarà tròp pesuga.

Qualques annadas mai tard, pròcha del burn out, retrobatz aquela envolopa e decidissètz de l'obrir, vòstre pepin vos lèga una vièlha bòria a Vau Serena.

Decidiretz alara de tot quitar e de partir per aquel vilatjòt.

I trobaretz una bòria desanada e començaretz de l'entretenir, vos ocupar de l'òrt, encontrar los autres estajants, visitar los alentorns, tot aquò segon vòstras pròprias envejas e objectius, i a pas cap d'obligacion.

Arribaretz a vos acostumar a aquel mòde novèl de vida e las especificitats que ne resultan ?

O podètz descobrir en crompant lo jòc sus l'una de las plataformas “steam”, “gog.com” o “humble”.