Explorar los documents (5724 total)

An accès a la presenta crida a projècte :

- tot artista o gropa d'artistas occitanofònes o pas, dins la mesura ont lo projècte artistica pòrta sus l'occitan lenga e/o cultura ;

- tot projècte de residéncia de recèrca o d'escritura. Seràn pas pres en compta los projèctes artistics de mesa en espaci o en lum, que los espacis restrents del CIRDÒC - Institut occitan de cultura sauprián pas respóner als besonhs.

de projèctes que propausan una vision innovanta e actuala de la lenga e de la cultura occitanas, propausan notadament lo rencontre amb d'autras culturas, l'adaptacion e la transmission del patrimòni cultural occitan e/o l'usatge dels mòdes d'expressions inedits.

L'albergament, los desplaçaments e fraisses de bocas sols son preses en carga per l'establiment dins lo quadre de sos acuèlhs en residéncia, segon las modalitats precisadas dins lo document partejat çai contra, e per una envolopa totala excedissent pas los 1000 èuros TTC (carta d'acuèlh de las residéncias ) : AICÍ

Los salaris e/o retribucions demòran a la sola carga de l'equipa artistica.

Dempuèi environ 10 ans, los carnavals alternatius se multiplican en Euròpa e fan renaisser pels marges, un esperit de carnaval que mèscla d'elements ancians e perduts de vista del folclòr carnavalesc, tot en s'inscrivent dins d'enjòcs socials e politics fòrça contemporanèus. D'unes d'entre eles se son donats lo nom de « Carnaval salvatge ». Desfilat poetic que va festejar la fin de l'ivern, visa a inventar una tradicion que miralha quicòm de çò que vivon los e las que lo fan, mas tanben a desvolopar d'autras figuras de l'alteritat pendent aqueles moments d'estransi collectiu que s'eslança dins los barris de las vilas. Si je te dis sauvage s'inscriu dins la lia d'aqueles projèctes collectius, alternatius, que nos propausan una autra manièra d'abitar, de co-abitar e de considerar los autres. 

Si je te dis sauvage se retròba dins la continuitat del trabalh de Sophie Fougy, plasticiana, membre d'OLA qu'experimenta aquel univèrs al travèrs de la creacion de costumes e la realizacion de performanças, de processions dempuèi d'annadas nombrosas. 

Qual es nòstre ligam a las tradicions dels luòcs que nos an vistes créisser ? Cossí participam a la constitucion del nòstre patrimòni viu ? Dempuèi totjorn las tradicions, las legendas, los racontes de nòstres territòris s'elabòran e se renovèlan amb l'epòca que las traversa e los umans que l'incarnan. Cossí noirir aqueles eiretatges per participar a lor vivacitat, per s'i faire una plaça, per retrobar los espacis comuns e de partatge que permetián e que permetan encara de viure a l'ora d'ara. Cossí retrobar dins aqueles sabers tradicionals de ressorsas per i mièlhs viure e se confrontar a las dificultats de nòstra epòca contemporanèa, lo replec sus se, la marginalizacion, l'individualisme. Totas aquelas pensadas que nos metan en casa e que nos separan mai que de nos ligar. Nòstre epòca contemporanèa a de mai en mai mes en marge la diferéncia, coma una a-normalitat, coma estat a costat de la nòrma, qué pertant podèm retrobar dins de tradicions luenchenca – del sapiens qu'aviá un suènh particular per las personas andicapadas, a de comunautats d'America del Nòrd o Amerindianas ont la sexualitat èra pas considerada d'un biais binar – una presa en compte de la diferéncia, coma una singularitat, coma una riquesa, coma un potencial a comprene, a sentir nòstre monde dins sa pluralitat. L'idèa serà benlèu e enfin, de se dire que sèm totes diferents e alara de velhar a deconstruire la nòrma, e per aquò de jogar amb, e perqué pas de se'n trufar. Si je te dis sauvage s'inventa dins l'eiretatge de las proposicions e de las pensadas enonciadas aquí dessús e en filigrana, se pausa la question de las identitats pluralas del marge. Qui es aquel marge ? Es que sèm pas totes lo marge d'un autre ? Ont se tròba la frontièra ? Es qu'existís porositats entre lo monde de la nòrma e lo que dintra pas dins las casas ? Es que portam pas totes un fragment de marginalitat ? De folia ? Cossí inventar un temps collectiu que se glissa dins aqueles intersticis, que los questionan, que los bolègan, un temps ont las diferéncias se combinan, se connèctan per partejar d'emocions, de punts de vistas, de perspectivas e tot simplament faire la fèsta ensemble. 

Si je te dis sauvage es un espectacle pensat e imaginat al contacte d'un grope de personas que sofrisson d'un andicap psiquic e que demòran al fogal de la Misericòrdia de Liborna. 

Si je te dis sauvage es un acte d'urgéncia e de jòia, una revòlta, una procession ont tot lo monde es fòl, ont lo monde es descalat, ont lo monde marcha, dança, ensemble. Entre un carnaval salvatge e la fèsta de la Sant Joan, entre manifestacion e revòlta collectiva, Si je te dis sauvage es un espectacle participatiu qu'embarca 60 personas dins un ritual, una traversada de l'espaci public orquestrat per OLA. La deambulacion s'acaba per l'embrasament d'una escultura giganta creada collectivament. 

Aquela escultura deven lo simbòl dels mals que se ne volèm despartir, un acte exutòri que nos permet d'aculhir los cambiaments necessaris de venir. 

Si je te dis sauvage recebèt l'ajuda a l'escritura de l'OARA, ofici artistic de Novèla Aquitània, lo sosten de L'un et L’autre e l’AILDS del departament de Gironda.

Companhiá OLACONTACTE DIFUSION

«  Es que me vau emplenar, asfixiada de sal e de fanga ? » Mediterranèa pensa. A divèrses còsses. Produit luses. En arabe, italian, occitan, francés, en fièra non-umana, viu sus paisatges e sas aigas. Desliura una paraula sul litoral, la tecnò croata, los olivièrs, l'acidificacion e los plastics. Dardalha, dança, canta, jòga, conta. Ven de Cartagèna mas corrís a Lausana, creis a Tunis puèi a Marselha. Dempuèi las plajas de Torchiarolo, vei Albania e l'illa de Corfó ont a totjorn abitat. Avent plan mancat se morir en lac estofat, foguèt Mésogée, al mitan de las tèrras, i a 245 milions d'annadas. Agacha encara aqueles umans que la nomènan e qu'a viscut nàisser en sas ribas. Acompanharà lo lor calabrun. « Es que voldrían me faire cementèri ? » En sa carn geologica, d'Alps al circ de Gavarnia que n'es la sòrre, demorarà lo teatre de soslevament, de parcelatges e de metamorfòsis, encara per 20 milions d'annadas. 

Lo GdRA convida d'artistas e de scientifics a partejar una experiéncia de creacion. Ensemble, traduson la Mediterranèa sus scèna, ne devenon las parlantas e parlants. Concebut pel collectiu Scale, un dispositiu de neon robòts a Leds personifica la mar, vària los esclats, abissals, espectrals, clars, puèi lo negre prigond e la lusor subita d'un blanc viu. Amb la coregrafia de Julien Cassier, los acrobatas dançairas Mounâ Nemri e Chloé Beillevaire esquiçan l'espaci d'una èrsa o d'una ondulacion. Enza Pagliara prèsta sa votz e sa lenga de las Poilhas italianas a la mar. Dempuèi las plajas occitanas, Christophe Rulhes exprima paisatges sonòrs marins. Mondher Kilani, antropològ soís de Tunis, balha sa biografia de viatge a la Mar. Amb Catherine Jeandel oceanològa e Chistophe Rulhes, son los autors del tèxte prononciat per Al bahr al-abiadh al-mutawassatt : la mar blanca del mièg. 

 

« Concebuda i a 245 milions d'annadas, amb los Alps

soi nascuda, i a 80 milions d'annadas, Mésogée

bassacadas tectonicas non pas calmadas

raprochament de l'Africa e d'Euròpa

soi la sòrre dels Alps

soi la sòrre dels Pirenèus, de Gavarnia, 

soi al mièg de las tèrras

65 Milions d’annadas, bacin Ionnien

30 Milions d’annadas, las « Poilhas »

l’Africa contunha sa rota vèrs lo Nòrd

me redusís encara

soi Al Mièg de las Tèrras »

Companhiá Le GdRA

Mesa en scèna e concepcion : Christophe Rulhes

Coregrafia e concepcion : Julien Cassier

Mesa en raconte : Christophe Rulhes amb de tèxtes de Catherine Jeandel e Mondher Kilani

Creat e interpretat per :

Enza Pagliara : tèxte, musica e cant

Mounâ Nemri : tèxte, acrobacia, dança

Chloé Beillevaire : dança

Mondher Kilani : tèxte, dança

Christophe Rulhes : musica

Creacion musicala : Christophe Rulhes & Enza Pagliara

Dramaturgia e oceanografia : Catherine Jeandel

Dramaturgia e antropologia : Mondher Kilani

Scenografia / Creacion lum : Collectif Scale & le GdRA

Creacion son : Pedro Theuriet

Regia generala : David Løchen

Produccion, difusion, relacions premsa| AlterMachine > Élisabeth Le Coënt | elisabeth@altermachine.fr | +33 (0)6 10 77 20 25 | www.altermachine.fr

Christophe Rulhes & Julien Cassier | contact@legdra.fr

Frédéric Cauchetier | administration@legdra.fr | +33 (0)6 22 86 19 07

Regia generala, David Løchen | david.lochen@legdra.fr | +33 (0)6 15 36 36 35