Explorar los documents (148 total)

Conferéncia de Yannick Frizet sus Rainier d'Anjau e los mejans de defensa del litoral provençal al segle XV
Frizet, Yannick (1973-....)
[La conférence donnée par] Yannick Frizet, docteur en histoire de l’art médiéval de l’Université d’Aix-Marseille [et chercheur associé au Laboratoire d’archéologie médiévale méditerranéenne (LA3M UMR 6572)], nous [entraîne] dans le jeu du chat et de la souris auquel se sont livrés le roi René et Louis XI.
[...]
Yannick Frizet [apporte] un éclairage inédit sur la vie du littoral provençal à la seconde partie du XVe siècle, tant sur le plan économique avec la réactivation du commerce en Méditerranée, que sur le plan sécuritaire face à la piraterie dont furent victimes villes et villages. Il [montre] également comment les pouvoirs urbains, avec leurs moyens propres, ont su gérer ce fléau de façon plus efficace que les rois-comtes de Provence et leurs hauts dignitaires.

[Présentation de Maguy Chapot-Blanquet, publiée dans le programme des Rencontres]
Inventari del fons 101, Jusèp Sandaran Bacaria : Arxiu Generau d'Aran
Le « colonialisme intérieur » / Christian Lagarde
Lagarde, Christian (1953-.... ; professeur)
Convention cadre signée le 26 Janvier 2017 entre l'Etat et les académies de Bordeaux, Limoges, Montpellier, Poitiers et Toulouse
Occitan lenga olimpica
Joan Bodon, Escrivan
Rouquette, Yves (1936-2015)

Luènh de totes los prejutjats qu'òm pòt encara portar sus una literatura dicha regionala de França, l'universitari alemand Georg Kremnitz a probable lo mielhs exprimit la situacion dins la quala se tròba l'òbra, excepcionala a mai d'un títol, de l'escrivan roergàs Joan Bodon :

"Bodon es un dels mai grands escrivans del monde modèrne. S'aviá escrich dins una lenga majoritària la siá votz seriá percebuda de pertot." Dins la mòstra l'escrivan Ives Roquèta escriu de l'òbra de Joan Bodon que "la lenga d'òc al sègle XX n'a pas d'òbra a presentar al monde  mai fòrta, mai ponhenta, mai tonica dins sa sinceritat amara, mai esteticament concertada tanben..." 

Joan Bodon, que la siá òbra ne cèssa de ressonar per son extraordinària marginalitat emai universalitat a l'un còp, escrivan de l'inumana condicion, apareis per totes los mai totas las que lo descobrisson coma un gigant indenegable de la literatura contemporanèa.

Joan Bodon escriu per tal d'existir dins una vida que n'a pas cap de sens, tanplan coma l'Istòria. Mas Bodon escriu tanben per tal d'estar legit, dins una lenga simpla, clara, evidenta e dirècta. 

Mòstra concebuda per Ives Roquèta, Patríc Divaret e Patrici Baccou en 1993 pel musèu de Sent-Laurenç-d'Òlt en Avairon. Es estada reactualizada en 2016 pel CIRDÒC.

Mistral en Catalunha
Rufat, Hélène
Rossell, Antoni (musicologue)

Mistral a Catalunya (Mistral en Catalonha) es un obratge d'Antoni Rossell e Hélène Rufat que presenta la figura de l'escriveire Frederic Mistral, prèmi Nobel de literatura en 1904, coma promotor de la renaissença de la lenga occitana e amna de las relacions provençalas amb lo monde intellectual catalan.

L'òbra conten d'entretens amb d'especialistas qu'ofrisson una vision multidimensionala del personatge, dins los cal comptan Jaume Figueras i Trull, Manuel Jorba, Ramon Panyella, August Rafanell, Montserrat Comas, Vinyet Panyella e Lluïsa Julià.

La publicacion compren tanben de la musica tradicionala occitana e de lecturas de tèxtes e poèmas. Es completada per una importanta bibliografia, de ligams e d'imatges que constituisson un bon otís de recèrca per la coneissença de l'òbra mistralenca dins lo contèxte catalan.

Aquel libre presenta tanben un extrach de la documentacion que pòt èsser trobada a la Biblioteca de Catalunya e a la Biblioteca Museu Víctor Balaguer.

Mistral a Catalunya es lo seisen volum de la colleccion Escrits i memòria coordonada per Antoni Rosell e publicada per lo Departament de Cultura e la Biblioteca de Catalunya, amb l'objectiu de difusar los fonses que consèrva en accès liure e gratuit sus las plataformas iTunes e GooglePlay jos licéncia Creative Commons.

Per tal que los cercaires del monde entièr posquèsson s'apropriar la cultura catalana e melhor conéisser lo patrimòni conservat, la Biblioteca de Catalunya a iniciada, amb la collaboracion de l''Institut Ramon Llull, la traduccion vers l'anglés de la colleccion Escrits i memòria. Lo quatren volum de la colleccion The Troubadours to Ausiàs March: Heritage of the Biblioteca de Catalunya (Dels trobadors a Ausiàs March: el patrimoni de la Biblioteca de Catalunya) d'Anna Alberni e sa  traduccion de James Thomas, es ja disponible. Testimònia de l'excepcional patrimòni conservat per la BC en tèrmes de poesia e musica medievalas.

Accedir gratuitament al document sus la plataforma Google Play

Lo document es accessible a aquela adreiça : https://play.google.com/store/books/details?id=Ki9uDwAAQBAJ&rdid=book-Ki9uDwAAQBAJ&rdot=1&source=gbs_vpt_read&pcampaignid=books_booksearch_viewport (unicament compatible amb los aparelhs adaptats)

Accedir gratuitament al document sus la plataforma iTunes

Lo document es accessible a aquela adreiça :  https://itunes.apple.com/fr/book/mistral-a-catalunya/id1393929197?mt=11&ign-mpt=uo%3D4 (unicament compatible amb los aparelhs adaptats)


Lo document es pas accessible en lectura sus suppòrt informatic classic.

[Aquela presentacion es una adaptacion de la version catalana a l'adreiça seguenta : https://govern.cat/salapremsa/notes-premsa/308152/biblioteca-catalunya-presenta-llibre-electronic-mistral-catalunya]

Gustave de Galard et les estampes occitanes
Escarpit, David (1980-....)
Augièr Galhard, poèta de Rabastens
Escarpit, David (1980-....)

Sa vida, son òbra (sintèsi)

Augièr Galhard (envèrs 1530-1595) èra originari de la vila de Rabastens, entremitan Galhac e Tolosa, a la limita dels actuals departaments de Tarn e de Nauta-Garona. Èra gessit d'una familha d'artisans rodièrs, mestièr qu'exercèt el-meteis avant d'entrar brevament dins los òrdis. Augent quitat son mostièr, se convertís al protestantisme e s'engatja coma soldat dins lo contèxte de las Guèrras de Religion. Tornat a la vida civila, devèrs 1576, retròba lo sieu mestièr de rodièr a Rabastens, tot en exerçant coma menestrièr, cançonièr e musicaire alprèp de las grandas familhas rabastinesas. Partit s'installar a Pau, redigís son testament lo 25 de mai de 1595 puèi morís probable pas gaire aprèp. 

L’òbra poetica d'Augièr Galhard

Augièr Galhard a daissat uèit obratges que quatre tan solament son vertadierament pervenguts entrò nosautres. Dos nos son coneguts per d'extraches mai de fragments, e dos enfin son totalament perduts. S'inscriu dins un genre d'inspiracion populara, una poesia volontièrs farcèsca, pebrada, qu'a per encastre lo quotidian. Aquel aspècte estilistic, Galhard lo reinvindica el-meteis dins un de sons sonets en francés.
Las Obros gaitat coma lo primièr recuèlh d'Augièr Galhard, es estat estampat en 1579 a Bordèu. Contenen 49 poèmas, dont 40 en occitan e 9 en francés. Disponibla sus Gallica, aquela edicion es estada reeditada en fac-simile en 2014 a cò de Chapitre, amb un sistèma d'estampatge a la demanda.
Lou Libre gras (1581), interdich per lo consistòri de Montalban, ne nos es pas pervengut, manca per de fragments publicats ulteriorament dins Lou Banquet.
Recoumandatious (1582 o 1583)  es un obratge dedicat al rei Enric III mai a son favorit lo duc de Joyeuse, que dos exemplaris nos en son pervenguts. Galhard i fai òbra de cortisan, cercant de subsidis per tal de finançar l'estampatge del sieu obratge seguent, Lou Banquet.
Lou Banquet (1583), estampat a París, òbra majora de Galhard, que repren mantes extraches dels sieus obratges anteriors (dont 25 de las Obros e 3 del Libre gras, per alhors perdut), a lasqualas ajosta 88 òbras ineditas, que 79 son en occitan. Los estíles abordats son fòrça variats. 
L'Apocalypse ou Révélation de Saint-Jean (1589), obratge estampat a Tula, en cò d'Arnaud de Bernard, recampa d'unes tèxtes en francés mai en occitan. Se lo libre complet es perdut, mantes fragments son estats retrobats, notadament a la bibliotèca de Pau, puèi es estat possible de reconstituïr lo libre, al mens en partida. Saben pas s'i aviá  de partidas suplementàrias. En Soulice, bibliotecari de la BM de Pau a publicat en 1874 dens la 2e seria, tòme 3 del Bulletin de la Société des Sciences, Lettres et Arts de Pau (pp. 22-44) un fragment qu'a retrobat. Aquel tèxte es disponible sus Gallica, puèi es estat reeditat en fac-simile en cò de Chapitre, amb estampatge a la demanda.
Aquò's André Nègre que, dins la siá edicion de 1970, perpausa la primièra version "completa" restituïda de l'Apocalypse d'Augièr Galhard.
Description du chateau de Pau (1592), obratge perdut.
Les Amours prodigieuses, sens cap de luòc d'estampatge, (1592) [imatge id=20942] Ernèst Nègre supausa qu'es estat estampat a Pau onte Galhard èra supausa se trobar d'aquel temps, mes rès ne permet d'apiejar aquela ipotèsi.
Le cinquième livre (1593 ?) :  Aquel libre n'es conegut que per lo testimoniatge de l'erudit e jurista paulin Gustau Bascle de Lagrèze (1811-1891), que ne'n pretendiá possedir lo sol exemplari. Los inventaris de sa bibliotèca quora moriguèt n'an çaquelà pas permeés de localizar l'obratge, que'n cita mantes vèrses en francés emai en occitan. Aquesles extraches, publicats per Ernèst Nègre, son tot çò que coneissèm del libre. 
Signalèm que, segond Nègre, Augièr Galhard aviá intitolat aquel obratge aital perqué lo gaitava coma son cinquen, e las Amours prodigieuses coma son quatren. Ne sembla donc pas ager comptat dens la siá bibliografia la Description du chateau de Pau, obratge de circonstància, nimai las Recoumandatious, recuèlh d'elògis al rei mai a son favorit en vista de recaptar de fons.


Augèr Galhard es una figura originala dins lo contèxte de la Renaissença literària occitana, mercada mai que mai per l'espelida d'una literatura religiona (revirada dels psalmes) mai d'una poesia sabenta (amb la figura del Gascon Pèir de Garròs) e pel primièr còp, engatjada dins un discors identitari en favor de la cultura dels paises d'Òc (çò qu'es pas briga lo cas d'Augièr Galhard). Aquò's tanben la periòda que vei se desvelopar lo genre dels nadals en lenga occitana.
Mistral ou l’illusion de Robert Lafont (Plon, 1954)
Verny, Marie-Jeanne
sus 15